Светското првенство во 2026 година не беше исполнето само со неочекувани резултати и големи фудбалски приказни, туку и со серија промени на селекторските позиции. По елиминацијата на Сенегал, уште еден тренер ја загуби работата, откако Папе Тијав и неговиот стручен штаб беа отпуштени. Со тоа бројот на селектори кои заминаа за време или веднаш по завршувањето на Мундијалот достигна 13.
Сенегалската фудбалска федерација ја потврди разделбата со 45-годишниот стратег по драматичниот пораз од Белгија со 3-2 во шеснаесетфиналето. Африканската селекција беше на чекор од пласман во следната рунда, откако водеше со 2-0, но во продолжението од натпреварот дозволи Белгија да направи целосен пресврт.
Неуспехот предизвика големи реакции во Сенегал, а дел од репрезентативците јавно изразија незадоволство од работата на стручниот штаб. Играчот на Виљареал, Папе Геј, дури најави дека ќе направи пауза од настапите за националниот тим додека не се решат проблемите во репрезентацијата.
Првиот селектор кој плати цена за резултатите беше Сабри Ламуши. Тој доби отказ уште по првото коло од групната фаза, по убедливиот пораз на Тунис од Шведска со 5-1.
По групната фаза следуваше нова серија промени. Репрезентациите ги напуштија Мирослав Коубек (Чешка), Стив Кларк (Шкотска), Хонг Мјунг-бо (Јужна Кореја) и Марсело Биелса (Уругвај).
Елиминацијата во шеснаесетфиналето донесе нови откази. Без селекторски позиции останаа Себастијан Бекасече (Еквадор), Роналд Куман (Холандија), Јулијан Нагелсман (Германија), Златко Далиќ (Хрватска), како и Папе Тијав од Сенегал.
По завршувањето на настапот во осминафиналето, своите позиции ги напуштија и Хавиер Агире од Мексико, Карлос Кеирош од Гана и Роберто Мартинез од Португалија.
Мундијалот така, покрај борбата за светската титула, донесе и сериозна реконструкција на клупите ширум светот.
